Tien succesfactoren voor een lange en gelukkige relatie

Het woord relatie gebruiken we om allerlei verbanden te beschrijven, hij is een relatie van mij. Je kunt vriendschappelijke relaties hebben en een relatie met een/ je partner. Kenmerkend is dat er tussen jou en die ander een verbinding is.

Relaties zijn ook afhankelijk van leeftijd, persoonlijkheid en levensfase. De puber van 16 is misschien nog niet op zoek naar een langdurige relatie, terwijl begin 30 voor veel mensen toch wel de fase van binding is. Een eventuele kinderwens speelt daarbij ook een rol.

De beste relaties komen van twee kanten. Iedereen kent wel mensen met een relatie waar hij / zij jaloers op is. Misschien wel je ouders of goede vrienden.

Maar weinig mensen kunnen de vraag beantwoorden waarom hun relatie gelukkig is. We houden van elkaar, hoor je dan. Het blijkt echter dat er een formule is voor een gelukkige relatie met dank aan Barones Shackleton.

Barones Shackleton is een vooraanstaand echtscheidingsadvocaat. Zij is o.a. bekend geworden van echtscheidingszaken van vele grote sterren zoals van Paul McCartney en Liam Gallagher. Dit werk heeft ze 40 jaar lang gedaan. Nu heeft ze een studie gesponsord van de universiteit van Exeter naar het geheim van langdurige relaties.

Nu zou je kunnen denken dat dit nogal tegenstrijdig is. Ze heeft immers altijd haar geld verdiend met echtscheidingszaken en deze voorkomen zou op zijn minst broodroof zijn.

Toch heeft ze een duidelijke reden om dit te doen. Shackleton heeft veel leed gezien wat door scheidingen veroorzaakt werd. Ze vindt dat er minder tijd besteed moet worden aan mediatie en het oplossen van relatie problemen bij niet werkende relaties.

Er moet juist aandacht besteed worden aan het voorkomen dat iemand in een niet werkende relatie stapt.

 

Van veel van haar cliënten hoorde ze namelijk al dat deze in het begin van hun relatie of net na het huwelijk al wisten dat zij en hun partner onverenigbaar waren.

Een ander doel was dat ze aan kinderen wilde leren waar liefdevolle relaties over gaan en hoe je de persoon waarmee je je leven wilt delen kunt kiezen. Welke vragen zou je dan moeten stellen en over welke relationele vaardigheden zou je dan moeten beschikken? Waarom zou je kinderen op de middelbare school van alles leren over seks en alcohol- en drugsgebruik, maar niets over relaties?

Om deze reden werden er ook tieners in de leeftijd van 11-18 jaar in het onderzoek betrokken. Zij vonden open communicatie, wederzijds respect en zorgzaamheid voor de ander het belangrijkste.

Wat maakt nu dat mensen een langdurige relatie hebben?

 

Uit het onderzoek kwam dat succesvolle relaties al begonnen met het kiezen van een partner die goed bij je past.

Uit het onderzoek bleek dat veel van de relaties die onderzocht waren, begonnen als een vriendschap waarna de intieme relatie zich geleidelijk aan ontwikkelde. Er werd veel gepraat over hoe de relatie geformaliseerd kon worden.

Relaties waren gebouwd op de kwaliteiten van vriendschap, zoals respect, gedeelde interesses en humor. Bovendien moesten de partners realistische verwachtingen hebben, ze moesten weten dat er soms plooiingen kunnen komen op de doorgaans rimpelloze vijver. En wanneer deze plooiingen zich voordeden, bijvoorbeeld in de vorm van life events zoals een ongeluk of ziekte, dan konden ze hierbij terugvallen op hun onderliggende vriendschap. Ook waren ze eenduidig over gezamenlijke waarden, verlangens, hoop, dromen en verwachtingen van de ander en van de relatie.

De relaties die goed liepen, hadden gemeen dat ze het beste in de partner zagen. Ze zagen de partner als een intrinsiek goed persoon en waren zich wel bewust van tekortkomingen van de partner maar namen deze voor lief.

De koppels begrepen ook dat er van tijd tot tijd gewerkt moest worden aan hun relatie. Hiermee wordt niet bedoeld hard werken wanneer je de verkeerde partner uitgekozen hebt. Koppels waren creatief in het maken van tijd voor elkaar als stel, maar gunden elkaar ook tijd alleen met vrienden en hobby’s. Bij de stellen die uit elkaar gingen werden over-en-weer verwijten gemaakt. Een ieder vond dat zijn/haar inspanningen in de relatie niet wederkerig waren.

Er werd tijd genomen om met elkaar te praten over alledaagse zaken, maar ook over diepgaande onderwerpen. Door open te kunnen communiceren met elkaar werd meer intimiteit tussen de partners gevoeld. Problemen werden op een pragmatische en oplossingsgerichte manier besproken en oude koeien werden niet uit de sloot gehaald.

Er bestaat geen proto type goede relatie. Het gaat erom dat de relatie betekenis heeft voor jou en je partner. Veel stellen hadden een gezamenlijk doel dat de team spirit bevorderde binnen de relatie.

Essentieel in goedwerkende relaties is het vermogen om je aan te passen aan veranderingen. De belangrijkste karakteristieken waren dat stellen open stonden voor verandering en zich konden aanpassen.

Daarentegen waren belangrijke redenen om uit elkaar te gaan; het ontbreken van een gemeenschappelijke band en het ontberen van een gezamenlijke visie. Bij stellen die kinderen kregen, werd het ontbreken van het vermogen om zich hieraan aan te passen genoemd.

Goedlopende relaties werden ook gevoed door ondersteunende relaties zoals vrienden, familieleden, collega’s, kerk etc.

Uiteindelijk ontstond er na deze studie van de universiteit van Exeter een lijst met tien vragen die elke partner zichzelf zou kunnen stellen voordat ze een permanente relatie aangaan:

-Passen mijn partner en ik goed bij elkaar?

(Kunnen we samenwerken als een team? Hebben we dezelfde waarden en kijk op het leven?)

-Hebben we een sterke basis van vriendschap?

(Hebben we lol samen? Gemeenschappelijke interesses en humor? Waarderen we elkaar?)

-Willen we dezelfde dingen in onze relatie en in het leven?

(Zijn we het eens over de invulling van ons gemeenschappelijk leven? Kunnen we onderhandelen?)

-Zijn onze verwachtingen realistisch?

(Accepteren we ups en downs? Begrijpen we de noodzaak om ons in te spannen voor de relatie?)

-Zien we het beste in onze partner?

(Accepteren we iemands tekortkomingen? Respecteren we onze verschillen?)

-Werken we allebei om onze relatie levendig te houden?

(Hebben we tijd die we samen doorbrengen en tijd die we alleen of met anderen doorbrengen? Laten we elkaar zien dat we om elkaar geven?)

-Kunnen we openlijk over alle onderwerpen praten?

(Kunnen we direct en constructief over kwesties praten? Vinden we het leuk om dingen aan elkaar te vertellen en naar elkaar te luisteren?)

-Kunnen we ons door moeilijke tijden heen werken?

(Geven en nemen we allebei? Werken we aan onszelf? Zien we een positieve toekomst samen?)

-Kunnen we een lijn trekken onder moeilijke omstandigheden?

(Kunnen we ons goed aanpassen aan verandering? Zoeken we professionele hulp wanneer dit noodzakelijk is?)

-Hebben we allebei ondersteunende relaties om ons heen?

(Hebben we allebei een goed ondersteunend netwerk waar we ons toe kunnen keren wanneer we hulp nodig hebben?)

 

Deze vragen zijn cruciaal om te stellen voordat mensen in het huwelijksbootje of in een andere vorm van permanente relatie stappen en kunnen een hoop ellende voorkomen. Het zijn wel vragen waarbij het antwoord niet eenvoudig te geven is. Neem bijvoorbeeld de vraag “willen we hetzelfde in een relatie”. Om er echt achter te komen wat je wil, moet je toch intern gaan graven. Wat wil ik eigenlijk echt? Gelukkig zijn is dan een antwoord wat volgens mij te generiek is. Je zult meer contour moeten geven om ook te zien of jouw partner past bij jouw beeld en in hoeverre dat beeld vast staat of aan te passen is.

Door middel van het beantwoorden van de vragen door jou en jouw partner kun je erachter komen of je hetzelfde wilt in een relatie en of er toekomst in zit.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *